
ఇప్పుడే ‘డావిన్సీ కోడ్’ రచయిత డాన్ బ్రౌన్ రాసిన మరో నవల ‘ఏంజిల్స్ అన్డ్ డెమొన్స్’ సినిమా రూపకం చూసొస్తున్నాను. గొప్ప సినిమా కాదుగానీ నిర్మాణ విలువలు, నటన, లొకేషన్ల పరంగా విజువల్ ట్రీట్ అనుకోవచ్చు. కథాంశం ఎలాగూ ధిల్లర్ కాబట్టి వేగం, మలుపులతో ఆసక్తికరంగా సాగే ఒక కమర్షియల్ సినిమాగా బాగానే ఉంది. ఖచ్చితంగా ఒకసారి చూసెయ్యొచ్చు. మతానికి సంబంధించిన కుట్రలూ, క్రైస్తవ మతం సాగించిన హత్యలూ, సైన్సు తో క్రైస్తవం యొక్క చారిత్రాత్మక విభేధాలూ వంటి కొన్ని ఆసక్తికరమైన విషయాలు ఈ సినిమాలో ఆద్యంతం మనల్ని ఆకట్టుకుంటాయి. వాటికన్ సిటీ అందాలు. బృహత్తరమైన, మహత్తరమైన కట్టడాలు వాటి చరిత్రా చూపించిన విధానం దృశ్యపరంగానూ డావిన్సీ కోడ్ సినిమా కంటే మెరుగ్గా అనిపిస్తాయి.
ఈ టపా ఈ సినిమాను సమీక్షించడానికి కాదు. కాకపోతే నేను చెప్పబోయే విషయానికి భూమికగా పై సోది చెప్పాల్సి వచ్చింది. ఈ సినిమాలో ముఖ్యపాత్రధారి డాక్టర్ ప్రొఫెసర్ రాబర్ట్ లాంగ్డన్ సింబాలజిస్ట్, ఒక హేతువాది. అప్పటికే చర్చ్ కి వ్యతిరేకంగా పుస్తకాలు రాసిన వ్యక్తి. అటువంటి రాబర్ట్ ను ఒక పాత్ర "నువ్వు దేవుడ్ని నమ్ముతావా?" అని ప్రశ్నిస్తుంది. సహజంగా అయితే "నమ్మను" అనే సాధారణమైన సమాధానం సరిపోతుంది. కానీ అక్కడ జరిగే సంవాదం మతం పట్ల ఒక ఆసక్తికరమైన చర్చగా మారుతుంది. ఆ సంబాషణల్ని తెలుగు అనువాదంతో సహా ఇక్కడ పెడుతున్నాను.
Do you believe in God Mr. Langdon?
మీరు దేవుడ్ని నమ్ముతారా మిస్టర్ లాంగ్డన్?
I want to believe.
నమ్మాలని అనుకుంటాను.
Mr. Langdon, I did not ask if you believe what man says about God. I asked if you believed in God.
మిస్టర్ లాంగ్డన్ నేనడిగింది మీరు దేవుడి గురించి మనుషులు చెబుతున్నవి నమ్ముతారా అని కాదు. దేవుడ్ని నమ్ముతారా అని.
My mind tells me I will never understand God. And my heart tells me I am not meant to."
నా మెదడు చెబుతోంది నేను దేవుడ్ని ఎప్పటికీ అర్థం చేసుకోలేనని. నా మనసు నేను దేవుడ్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ఉద్దేశింపబడలేదంటోంది.
ఇదొక ఉదాహరణ మాత్రమే. ఈ సినిమాలో ఇలాంటివి మరికొన్ని ఉన్నాయి. వాటి గురించి మరోసారి.
Friday, June 5, 2009
మీరు దేవుడ్ని నమ్ముతారా?
Posted by
Kathi Mahesh Kumar
at
12:57 PM
16
comments
Thursday, June 4, 2009
ఐ యామ్ ఎ మ్యాన్ ఆఫ్ కాంట్రడిక్షన్స్

వైరుధ్యం లేకుండా వైవిధ్యం ఎక్కడుంది?
అసలు జీవితమే ఒక వైరుధ్యమైతే
విలువల వైరుధ్యం ఎక్కడుంది?
ఈ విశ్వం ఒక పెద్ద కాంట్రడిక్షన్
ఒక వైరుధ్యాన్ని సమాధానపరిస్తే
మరో వైరుధ్యాన్ని కొనితెచ్చుకోవటమే ఈ విశ్వరూపం
మరి ఆ వైరుధ్యమే లేకపోతే...
అందుకే...
వైరుధ్యం నా వ్యక్తిత్వం
వైరుధ్యం నా అస్తిత్వం
వైరుధ్యం నా జీవితం
వైరుధ్యం నా విశ్వం
ఐ యామ్ ఎ మ్యాన్ ఆఫ్ కాంట్రడిక్షన్స్
Posted by
Kathi Mahesh Kumar
at
4:19 PM
11
comments
Labels: కవిత
‘దళిత మహిళ’ అనే క్వాలిఫికేషన్ ఉంటే సరా!
మీరాకుమార్ ను స్పీకర్ గా ఎంపిక చేసిన మరుక్షణం, "‘దళిత మహిళ’ అనే క్వాలిఫికేషన్ ఉంటే సరా! సామర్ధ్యం అవసరం లేదా?" అనే ప్రశ్నలు మీడియాలో వినబడుతున్నాయి. ఇక్కడా మెరిట్ వర్సెస్ కోటా వాదనలు అర్జంటుగా ఊపందుకున్నాయి. ప్రధానమంత్రి మన్మోహన్ సింగ్ "ఒక మహిళ, ఒక దళితమహిళ, దళితనేత జగజీవన్ రాం పుత్రిక లోక్ సభకు స్పీకర్ అవ్వడం" చారిత్రాత్మకం అని మీరాకుమార్ ను గురించి చెప్పడాన్ని సాకుగా తీసుకుని రంగులు పులిమి తిమ్మినిబమ్మిని చెయ్యడానికి చాలా ప్రయత్నాలు మొదలయ్యాయి.
ఒక మాజీ ఐ.ఎఫ్.ఎస్ అధికారిణి. ఐదుసార్లు విజయవంతంగా లోక్ సభకు ఎన్నికైన రాజకీయ నేత. వివధ పార్లమెంటరీ కమిటీల్లో సభ్యురాలిగా చేసిన అనుభవజ్ఞురాలు. కేంద్ర క్యాబినెట్ లో మంత్రిగా చేసిన సామర్ధ్యం మీరాకుమార్ లో ఉండగా, ఇప్పుడు హఠాత్తుగా తన సామర్ధ్యం మీద ప్రశ్నలెందుకు ఉదయిస్తున్నాయో అన్నది చిదంబర రహస్యం. రాజకీయాలకు అతీతంగా ఉత్తరప్రదేశ్, బీహార్, రాజస్థాన్, ఢిల్లీ, వివిధ స్వచ్చంధ సేవా కార్యక్రమాలూ/ఉద్యమాలకు అధ్యక్షత వహించిన ఘనతకూడా మీరాకుమార్ కు ఉంది. 1967 లోవచ్చిన ఈ శతాబ్ధపు అత్యంత భయంకరమైన కరువు కాలంలో National Drought Relief Committee కి అధ్యక్షురాలిగా మీరాకుమార్ చేసిన సేవ అత్యంత ముదావహం. దళిత ఉద్యమంలో,మానవహకుల ఉద్యమంలో గత ఇరవై సంవత్సరాలుగా మీరాకుమార్ అందిస్తున్న సేవ అమోఘం. అంతేకాక రైఫిల్ షూటింగ్ లాంటి స్పోర్ట్స్ లో మెడల్స్ సాధించిన క్రీడాకారిణి మీరాకుమార్. ఇన్ని క్వాలిఫికేషన్స్ ఉన్నాకూడా తన సామర్ధ్యాన్ని శంకించడం అంతర్లీనంగా మీడియాలో పేరుకుపోయిన లింగ,కుల వివక్షకు సంకేతం కాక మరేమిటి?
భారత రాజకీయాలలో సామాజిక సింబాలిజం కున్న ప్రాముఖ్యత తెలియనిది కాదు. అంత మాత్రానా సామర్ధ్యలేమితో కాంప్రమైజ్ అవుతూ రాజ్యాంగపరమైన బాధ్యతలను అంటగడుతున్నారన్నది అత్యంత అసంబద్ధమైన వాదన. ముఖ్యంగా మీరాకుమార్ విషయంలో ఈ వాదన అత్యంత పేలవం. లోక్ సభ స్పీకర్లను తయారు చెయ్యడానికి ప్రత్యేకమైన స్కూలేదీ లేదు. ఎన్నికైన సభ్యుల నుంచే ఒక ఆమోదయోగ్యమైన సభ్యుడ్ని/సభ్యురాల్ని స్పీకర్ గా ఎన్నిక చేస్తారు. ఇప్పుడూ అదే జరిగింది. మీరా కుమార్ స్పీకర్ సీట్లో కూర్చుని ఒకరోజుకూడా కాలేదు. అప్పుడే "సామర్ధ్యం లేదు" అంటే ఎవరు నిరూపిస్తారు? ఎలా నిర్ధారిస్తారు?
సోమ్ నాధ్ చటర్జీ, బాలయోగి, సాంగ్మా అందరూ స్పీకర్లయ్యాకనే సభాపాలనతో తమ మార్కు ప్రత్యేకతను చాటారు. తమదైన సాంప్రదాయాలను నిలిపారు. ఇప్పటి వరకూ ఒక మహిళ స్పీకర్ అవలేదు. ఇప్పుడు ఆ అవకాశం వచ్చింది. మీరాకుమార్ ఒక కొత్త ఒరవడిని తీసుకురాదని ఖచ్చితంగా ఎరైనా చెప్పగలరా? మరి ఈ స్పెక్యులేషన్స్ ఎందుకు? ఎందుకంటే ఒక మహిళ, ఒక దళిత మహిళ సామర్ధ్యం మీద ప్రశ్నలు రేపడం చాలా సులభం గనక. అలా చేస్తే ఒక తరగతి ప్రజలు సంతోషిస్తారు గనక. ఇందులో వివక్ష లేదు అంటే నమ్మేదెలా?
ఒకానొక ఛానెల్లో అయితే మరో మెట్టు దిగి మీరాకుమార్ సన్నని పీల గొంతు పెద్ద డిస్క్వాలిఫికేషన్ అన్నట్లుగా పదినిమిషాల కథనాన్ని వినిపించేశారు. లోక్ సభను అదుపులో పెట్టడానికి కంచుకఠం కావాలనీ, అది లేదు కాబట్టి మీరాకుమార్ తగదనీ తేల్చేశారు. బహుశా వీళ్ళకు స్పీకర్ బాధ్యతల గురించి కనీస పరిజ్ఞానం కూడా ఉన్నట్లు లేదు. మనం ‘లోక్ సభ టివి’లో చూసే ప్రొసీడింగ్స్ మాత్రమే స్పీకర్ పని కాదు. అంతకు మించిన రాజ్యాంగ బాధ్యతలు స్పీకర్ కున్నాయన్న ఎరుక కూడా లేకుండా మీరాకుమార్ సామర్ధ్యాన్ని శంకిస్తున్న ధోరణిని ఏమనాలి?
మహిళా రాష్ట్రపతి, మహిళా స్పీకర్, మహిళా యూపీఏ చైర్ పర్సన్, మహిళా ప్రతిపక్ష నేత (లోక్ సభ లో సుష్మాస్వరాజ్) ఉండగా మహిళా రిజర్వేషన్ బిల్ ఇప్పటికైనా పాస్ అవుతుందా అనే ఉపయోగకరమైన చర్చలు వదిలేసి ఇలాంటి వివక్షాపూర్వకమైన చర్చలతో మీడియా కాలయాపన చెయ్యటం కొత్త కాకపోయినా, (మరొక్కసారి) నిరాశాజనకం అనిమాత్రం చెప్పొచ్చు.
Posted by
Kathi Mahesh Kumar
at
11:21 AM
11
comments
Labels: సమాజం
Wednesday, June 3, 2009
తెలుగు సినిమా కథకోసం...

( విషయం గురించి ఒక వ్యాసం రాయాలని పదిరోజులకు ముందు మొదలెట్టాను. కానీ మొదలెట్టింది మొదలెట్టినట్టుగానే ఉంటే, చిరాకొచ్చి ఇలా ప్రయత్నించా.)
తెలుగు సినిమా కథకోసం వెతుకుతోంది
హీరో గారి కండల్లో
హీరోయిన్ కొండకోనల్లో
కొరియోగ్రఫర్ నడుమూపుల్లో
సినెమాటోగ్రఫర్ కసి చూపుల్లో
ఎడిటర్ కత్తిరించని ఫిల్ములో
డైరెక్టర్ తియ్యని షాటులో
తెలుగు సినిమా కథ కోసం వెతుకుతోంది
ఫ్రెంచ్ న్యూవేవ్ వేదాంతంలో
రష్యన్ సినిమా ఉద్దేశంలో
చైనీస్ కుంఫూ గెంతుల్లో
ధాయ్ యాక్షన్ మలుపుల్లో
హాలీవుడ్ డీవీడీల్లో
తెలుగు సినిమా కథ కోసం వెతుకుతోంది
Posted by
Kathi Mahesh Kumar
at
2:37 PM
8
comments
Monday, June 1, 2009
ఆస్ట్రేలియా పై రెండు రాళ్ళు
ఆస్ట్రేలియాలో భారతీయులపై జరిగిన దాడుల్లో జాతివివక్ష ఒక ముఖ్యకారణమని, Indian high commissioner to Australia అన్నారు. కొన్ని వేల మంది విధ్యార్థులు గతవారం రోజులుగా తమపై జరుగుతున్న వివక్షపై పెద్దస్థాయిలో ధర్నాలు చేస్తున్నారు. వారిలో చాలా మంది ఆస్ట్రేలియా అత్యంత జాతివివక్షాపూరితమైన దేశంగా చెప్పుకొస్తున్నారు. ఈ మాటలు ఒకసారి టివి పెట్టి చూస్తే వినిపిస్తాయి, కనిపిస్తాయి. ప్రతి వార్తాపత్రికలోనూ కొన్ని వేలపెజీల కథనాలు చదవడానికి లభిస్తాయి.
ఇది “sweeping generalization” అని. ఆస్ట్రేలియా అంత దారుణమైన దేశం కానే కాదని. ఏదో కొందరు టీనేజర్స్ చేసినదానికి మొత్తం ఆస్ట్రేలియా దేశాన్ని జాతివివక్షాపూర్వకమైన దేశంగా చిత్రించడం అన్యాయమనీ కొందరు ఉదార భారతీయులు చెప్పుకొస్తున్నారు. నిజానిజాలు ఎలా ఉన్నా, భారతీయ మీడియాలో ఈ ఘటనలపై సర్వత్రా నిరసనలు తలెత్తినట్లు సమాచారం వెలువడుతోంది. ఈ ఘటనతో జాతి వివక్ష పెద్ద స్థాయిలో చర్చనీయాంశమైంది గానీ, నిజానికి ఆస్ట్రేలియాలో ఎన్నాళ్ళుగానో ఇలాంటి చెదురుమదురు ఘటనలు జరిగుతున్నాయని. అవి బయటికిరాకుండా అణగద్రొక్కబడ్డాయని కొందరి ఉవాచ.
ఈ నేపధ్యంలో బ్రిస్బన్, ఆస్ట్రేలియాలోని క్వీన్ లాండ్ యూనివర్సిటీ ఆఫ్ టెక్నాలజీ, సినిమా రంగంలో అమితాబ్ సేవలకుగానూ ఇవ్వజూపిన గౌరవ డాక్టరేట్ ను అమితాబ్ బచ్చన్ గౌరవపూర్వకంగా తిరస్కరించి నిరసన తెలిపారు.అమితాబ్ తన బ్లాగులో ఈ విషయం వివరిస్తూ “I mean no disrespect to the Institution that honors me, but under the present circumstances, where citizens of my own country are subjected to such acts of inhuman horror, my conscience does not permit me to accept this decoration from a country that perpetrates such indignity to my fellow countrymen.” అన్నారు.
నేను ఆస్ట్రేలియా ఏప్పుడూ చూడలేదు. కేవలం కొన్ని సంవత్సరాలు ఆస్ట్రేలియన్ ఎయిడెడ్ ప్రాజెక్ట్ లో పనిచేసాను. ఆ సందర్భంగా కొందరు ఆస్ట్రేలియన్ కంసల్టెన్ట్స్ తో మాత్రం పనిచెయ్యటం జరిగింది. వివక్ష అనే పెద్దమాట ఉపయోగించనుగానీ, భారతీయులంటే కొంత చిన్న చూపు మాత్రం వీరిలో ఖచ్చితంగా ఉంటుంది. బహుశా వారి తెల్లరంగు దృష్ట్యా వాళ్ళు "గొప్పోళ్ళు" అనే భావనకూడా చాలా మంది భారతీయుల్లో ఉంటుందనుకుంటాను. రెండూ వివక్షలే. ఈ విధంగా చూస్తే భారతీయులకన్నా racist మరొకళ్ళు లేరేమో! ఇక casteist, sexist అంటూ చాలా "ఇస్టు"ల్లో భారతీయులది ముందండుగే. అయినా, జరిగిన ఘటన తీవ్రత దృష్ట్యా వర్ణవివక్షతకు వ్యతిరేకంగా మాట్లాడకూడదా! ఇక్కడ కులం,మతం పేరుతో హింసాత్మక ఘటనలు జరుగుతాయి కాబట్టి అక్కడ భారతీయుల్ని కత్తితో పొడిచినా ఫరవాలేదా! అనేవి కొన్ని ప్రశ్నలు.
అమితాబ్ బచ్చన్ ను డాక్టరేట్ తిరగ్గొట్టినందుకు అభినందిస్తూ "భారతీయుల్ని అవమానించే దేశం ఇచ్చే గౌరవం తనకు అఖ్ఖరలేదన్న అమితాబ్ కు గౌరవాభినందనాలు తెలియజేస్తోంది." అని నేను నవతరంగంలో రాస్తే కొందరు నొచ్చుకున్నారు. దానికి సమాధానం వెతుకుతుంటే నాకొక conspiracy theory తోచింది. భారతీయ నటుడైన అమితాబ్ బచ్చన్ కు ఒక విదేశీ యూనివర్సిటీ డాక్టరేట్ ఎందుకివ్వాలి? భారతీయ మీడియా ఒకవేళ కొందరన్నట్లు ఈ సమస్యను blowing out of proportion చేస్తుంటే...అదెందుకు?
ప్రతి సంవత్సరం ఆస్ట్రేలియా సగటున 30,000 మంది విద్యార్థులు పైచదువుల కోసం వెళ్తుంటారు. అదీ లక్షల రూపాయలు ఫీజుల రూపంలో ఖర్చుపెట్టి. ఇక అక్కడికి వెళ్ళి పెట్టే ఖర్చులు, ఆస్ట్రేలియన్ ఎకానమీకి మనోళ్ళు చేసే సేవలు ఏదోఒక స్థాయిలో ఆ దేశానికి "లాభం" చేకూరుస్తూనే ఉన్నాయి. ఈ ఎకనామిక్ బంధాన్ని బలపరుచుకుని, మరింత మంది భారతీయ విద్యార్థుల్ని ఆకర్షించే మార్కెటింగ్ కోసం తప్ప అమితాబ్ కు డాక్టరేట్ ఇవ్వడం ద్వారా ఆస్ట్రేలియా యూనివర్సిటీ కి మరో కారణం ఏమీ లేదనే అనిపిస్తోంది. అదిప్పుడు బెడిసికొట్టింది. ఈ హింసాత్మక ఘటనతో ఆస్ట్రేలియా వెళ్ళే విద్యార్థులు కనీసం 10% తగ్గుతారని అంచనా. ఈ చిచ్చు ఇంకొన్నాళ్ళు రగిలితే ఆ శాతం మరింతగా పెరగొచ్చు.
ఇక రెండో కుట్ర. ఇంత పెద్ధ స్థాయిలో విద్యార్థులు విదేశాలలో పైచదువుల కోసం డబ్బు తగలెయ్యడం భారతదేశానికి ఏ విధంగానూ లాభదాయకం కాదు. అర్జున్ సింగ్ HRD మంత్రిగా ఉన్నప్పుడు ఉన్నత విద్యను ప్రైవేటీకరించడానికి బద్ధవ్యతిరేకిగా నిలచారు. కానీ ఇప్పుడు కపిల్ సిబ్బల్ మంత్రయ్యాక మార్గం సుగమం అని పరిశ్రమ వర్గాలు చెప్పుకున్నాయి. ఇప్పటి ఆస్ట్రేలియన్ మంటకు మరింత మీడియా గాలి తోలితే ఈ సాకు చూపి ప్రైవెటీకరణను త్వరితగతం చెయ్యొచ్చు. ప్రజల ఆమోదంకూడా ఫట్టుమని దొరికేస్తుంది.
మొన్న ఆస్ట్రేలియాలో జరిగిన పెద్దస్థాయి విద్యార్థుల ధర్నాలో కొందరు బిల్డింగులపై రాళ్ళురువారట. ఎంతైనా మనోళ్ళుమనోళ్ళే కదా! ఆ రాళ్ళతోపాటూ ఆస్ట్రేలియా పై నావి రెండురాళ్ళు. లెక్కేసుకోండి.
Posted by
Kathi Mahesh Kumar
at
7:29 PM
4
comments
Labels: సమాజం
Saturday, May 30, 2009
ప్రేమ చెలమ

పగిలిన హృదయంలో
ప్రేమ చెలమ మిగిలింది
ఎండిన గుండెల్లో
నీ గుర్తుచెమ్మ మిగిలింది
రగిలి ఎండినా
ఎండి పగిలినా
ప్రేమ నీటిఊట మాత్రం
పదిలంగా మిగిలింది
Posted by
Kathi Mahesh Kumar
at
7:58 PM
10
comments
Labels: కవిత
Friday, May 29, 2009
తెలుగు సినిమాల్లో స్త్రీల వస్త్ర ధారణ - కొన్ని ప్రశ్నలు ; జవాబులు
ఆస్ట్రేలియా శారదగారు తెలుగు సినిమాల్లో స్త్రీల వస్త్రధారణ చూసి "కంపరం, వెగటూ, రోతా" పుట్టించేసుకుని కొన్ని ప్రశ్నలు సంధించారు. ఆ ప్రశ్నలకు నేనిచ్చిన సమాధానాలు ఇవి.
అవి చదివేముందు, పక్కనున ఫోటొల్లో ఉన్న హీరోయిన్లపై కొంత సమాచారం. నిండుగా చీరకట్టుకున్నది మా మదనపల్లె అమ్మాయి బిందు మాధవి. అవకాయ బిర్యానీ సినిమా తరువాత కష్టంగా మరో సినిమా సంపాదించుకుంది. ఆ పక్కనే ఒళ్ళువిరుచుకుని ఇలియానా. ప్రస్తుతానికి తన రెమ్యూనరేషన్ కోటి రూపాయల పైమాటే.
1. దీని ప్రభావం మనుషుల మీదా, సంఘం మీదా ఏమైనా వుంటుందా?
ఉంటుంది, ఖచ్చితంగా ఉంటుంది. కానీ ఒక్క విషయం, ఈ ధోరణికూడా ఆ ప్రభావం వల్లనే అయ్యుండొచ్చుకదా! సినిమా మన దగ్గర ఒక అసంపూర్ణస్వప్నాల్ని అందిపుచ్చుకునే ఒక (చీకటి) ఊహాలోకం. ఆ లోకంలో అణగారిన కోరికలుంటాయి, అందుబాటులో లేకపోయినా ఆశపడే అందాలుంటాయ్,సాహసాలుంటాయి,అసంబద్ధ పోకడలుంటాయి. అంటే సమాజనికి అద్ధం సినిమాలైతే, సినిమా అద్ధాన్ని చూసి ఇమిటేట్ చేసేవారికీ తక్కువలేదు.
2.ఆడవాళ్ళు ఇలాటి వస్త్రధారణని అవమానంగా humilitation భావించటం సబబేనా, లేక over reaction అవుతుందా?
సినిమా హీరోయిన్ వృత్తి (హీరోతోపాటూ)ప్రేక్షకుడ్ని titillate చేసి రంజింపజెయ్యటం. దాన్నొక ప్రొఫెషన్ గా చూస్తే, వారు వేసుకునే దుస్తుల్ని చూసి బాధపడనవసరం లేదు. కానీ, మనకున్నది “విలువల దృష్టి”. ఇలా ఉంటే “తప్పు” అనే pre-conditioned ధృక్కోణం నుంచీ చూస్తే మనకు మిగిలేది humiliation, అయ్యేది over reaction.
3. ఇలాటి సినిమాలూ, ఉండీ లేనట్టున్న ఆ బట్టలూ చూస్తే, ఎవరికైనా, బహుశా అందరు మగవాళ్ళకూ voyeuristic taste వుంటుంది కాబోలు అనిపించదా? అప్పుడది మగవాళ్ళకి అవమానంగా అనిపించదా?
చాలా మంది మగవాళ్ళు సినిమాకి వెళ్ళేదే ఈ voyeuristic pleasure “కుతి”ని అనుభవించడానికి. తమ suppressed sexuality కి ఒక చీకటి outlet కోసం. మరి ఇందులో అవమానంగా ఫీల్ అవడానికి ఏముంది? సినిమా ఒక గౌరవప్రదమైన దారాయె!
4.Is this a problem or just an annoyance? Is there anything anybody could do about this? Women’s organisations, thinkers, teachers?
మహిళా సంఘాలు ఎన్నోసార్లు ఈ “బూతు” సంస్కృతి మీద ధ్వజమెత్తి సినిమాహాళ్ళను ధ్వంసం చేశారు. అప్పటి నుండీ ఇప్పటి వరకూ ఈ ధోరణి సామాన్య ప్రజల్లో అంగీకారాత్మకం అయిపోవడంతో వీళ్ళకు చెయ్యడానికి ఏమీ మిగల్లేదు. ఇదొక విస్తృత సామాజిక ధోరణి దీనకి సమాధానం ‘ఎవరో ఒకరు’ వెతకడం కష్టం. సమిష్టిగా ఒక ప్రయత్నం జరగాలి. కానీ ఈ సమస్యను define చెయ్యడంలోనే చాలా సమస్యలున్నాయి. అందుకే బహుశా ఇంతవరకూ “ఇది చెయ్యాలి” అని చెప్పగలిగేవాళ్ళు లేరు. ఈ సందర్భంలో film studies లాంటి ఒక పరిశోధన చాలా అవసరం.
ఈ క్రింది లంకెలోని వ్యాసాన్ని ఒకసారి చూడండి
http://navatarangam.com/2008/08/telugu-sex-films/
5.Where does creative expression end and pornography begin?
Both are projected to be interrelated. Though they are actually not. Its saleability that is determining soft-pornographic aspects in mainstream Indian cinema, Telugu cinema in particular.
****
Posted by
Kathi Mahesh Kumar
at
6:34 PM
21
comments
Labels: సినిమాలు
